Dziecko magii i złote wrota

Prolog

Ola

Nazywam się Ola Torbańska. Jestem magiem żywiołów. W skrócie żywiołowa. Mieszkam w Bydgoszczy, ale jestem tam tylko w wakacje. Resztę czasu spędzam w Domu żywiołów. Mam władzę nad ziemią.

Mieszkam pośród ludzi, którzy myślą, że to wszystko co mnie otacza to fantazja, wymysły... A my nie wyprowadzamy ich z błędu. Tak jest lepiej.

Od wielu wieków dzielimy się na dobrych i złych. Dobrzy to my. Źli to czarni magowie. Zajmują się niszczeniem wszystkiego. Uwielbiają cierpienie innych. Dowodzi nimi najokrutniejszy człowiek świata, który zdobył sekret wiecznej młodości: Qutryn Mac.

Jedyna szansa na powstrzymanie go tkwi w dziecku magii. Od dwóch tysiącleci nie urodziło się żadne. Jednak kiedyś się pojawi. Nasza wróżbitka go przepowiedziała. 

Pewnego dnia na świat dziecko magii przyjdzie,

I aby pokonać zło, naprzeciw mu wyjdzie.

Przyjaciele mu pomogą,

O ile tylko mogą.

Tajemnicę tajemnic odkryć zdołają,

I w sercu sobie ją zachowają.

Choć młody wiekiem i przerażony,

Samotnie na próby wystawiony,

Przejdzie i walkę ostatnią stoczy.

Plama krwi go zmoczy.

Trochę napawa strachem, zwłaszcza to o krwi, ale wszystko skończy się dobrze. Tak przynajmniej powinno być. W końcu wystarczy jedna zmiana, a wróżba na nic się nie zda...

(Bo nie wyjaśniłam. Magowie posługują się patykami, które nazywają różdżkami.)